Oxímoro é a contradición permantente. Unha combinación de estados de ánimo contrapostos, de vida e morte, de asasinato e xogo, de segundos eternos, de luminosa escuridade ou de tristes alegrías. A vida é, sen lugar a dúbidas, pura discordancia. En Oxímoro preséntasenos unha contraposición entre a luminosidade xerada nun rapaz que a través do xogo descobre o mundo, sen máis pretensións có paseniño devagar do pedaleo da súa vella bicicleta, e a escuridade coa que unha cadea de asasinatos tingue o Concello de Melide, que se presenta ante nós coma un enorme museo que require da súa urxente posta en valor. Así pois, a vida, como se nos mostra a través deste delicioso libro, é precisamente iso: un oxímoro.