Había unha vez unha familia que tiña un fillo moi pequeno,tan pequeno coma un garavanzo. Por iso decidiron chamarlleGaravanciño. Un día cando a súa nai estaba facendo o xantar,notou que lle faltaba o azafrán. Garavanciño axiña se ofreceupara ir á tenda. A nai nunca o deixaba saír só da casaporque tiña medo de que a xente non o vise e o pisase.Pero Garavanciño insistiu. Díxolle á súa nai que iría cantando;así, aínda que non o visen, sentiríano e ninguén o pisaría...KALANDRAKA recuperou este relato de tradición oral, de estruturaencadeada e ritmo acumulativo. Como todos os que pertencena este xénero, ?Garavanciño? posúe un alto nivel pedagóxicoe contribúe a construír a mente dos primeiros lectores,porque os contos populares son o nexo entre a culturados maiores e o mundo moderno actual.